I CHamp's profile<º))))><.·´¯`·. ( У|{-...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    January 02

    Happy new years 2008

    ก่อนอื่นต้องสวัสดีปีใหม่นะ
     
    เพื่อนๆที่มาดาวโหลดรูป meeting อยู่ข้างล่างนะ
     
    ปีใหม่นี้คิดสิ่งใดก้อขอให้สมปรารถนานะ
    ขอให้มีสุขภาพแข็งแรง โชคA ด้วย
    ... คนที่มาแล้วไม่เม้นท์ ขอให้ตรงข้ามหมดเลย... อิอิ
    December 19

    ที่สุดแห่งความห่วย

    ชีวิตมันช่างน่าอนาถ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    วันที่ 16 ธ.ค. บอลแพ้แบบไม่น่าจะแพ้ได้
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    วันนี้ 19 ธ.ค.เกรดออก  เน่าสุดๆแบบฟายเรียกพี่
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    วันหน้า กรูจะเจออะไรอีกเนี่ยะ.........เศร้า
    December 15

    ไม่ได้อัพนานมาก...อยากระบาย

     
    เริ่มต้นด้วยโลโก้สุดเท่ห์

    y1pumQ38qJlNWMBVlRRjyQBZ3E1lajVQt_KGM9cngHE6aAfca49zvrVavIEbNlGuC6Y7Ut7f3--cow

    ก้อปิดเสปซไปนานอ่ะนะ

    ไม่มีไรหรอก ขี้เกียจอัพ

    แต่ตอนนี้กุเหงา

    แค่นั้นเอง...อิอิ

    คิดถึงเพื่อนๆเสมอนะ...บ๊ะบาย

    ความหวังดีของชายคนหนึ่ง



     
    ชายคนหนึ่งพบรังไหมของตัวอ่อนผีเสื้อ เขาเฝ้าจับตาความคืบหน้ามาตลอด

    กระทั่งได้เห็นรอยปริขนาดเล็กปรากฏอยู่ที่ผิวภายนอก
     
    ชายคนนั้นจึงนั่งลงและเฝ้าจับตามองความเคลื่อนไหว ของตัวอ่อนผีเสื้ออยู่นานหลายชั่วโมง 
     
    เขาเห็นมันพยายามดิ้นรนจะพ้นจากช่องเล็ก ๆ ของรังไหมให้ได้ แต่เมื่อไม่สำเร็จ 
     
    เจ้าตัวน้อยก็หยุดการเคลื่อนไหว เหมือนจะยอมรับว่า ไม่อาจขืนทำอะไรไปมากกว่านั้น
     
    เมื่อตัดสินใจได้ว่าจะช่วยตัวอ่อนแล้ว ชายคนนั้นจึงหยิบกรรไกรขึ้นมาตัดเปิดช่องรังไหม 

    จนกว้างพอที่ตัวอ่อนจะสามารถออกมาได้อย่างง่ายดาย 
     

    ตัวอ่อนผีเสื้อน้อยจึงออกมาเผชิญโลกทั้งสภาพร่างกายบวมกลม 

    ตรงข้ามกับปีกที่มีขนาดเล็กนิดเดียว ! 

    แต่เขาก็เฝ้าจับตามองตัวอ่อนนั้นต่อไป ด้วยความหวังว่าอีกไม่ช้า ปีกของมันจะขยายใหญ่ขึ้น
     

    และแข็งแรงพอจะพยุงร่างกายมันได้เมื่อถึงเวลาอันควร

    แต่เมื่อเวลาผ่านไป กลับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง 


    ผีเสื้อน้อยต้องเดิน และคลานไปมาทั้งชีวิต
     
    ด้วยสภาพร่างกายบวมกลม และ ปีกแห้งเล็กที่ไม่มีโอกาสจะบินได้ 

    ภายใต้การดูแลอย่างอ่อนโยนของชายผู้หวังดี 

    สิ่งที่ชายคนนี้ไม่เคยเข้าใจก็คือ

    ธรรมชาติได้กำหนดมาแล้วว่า ตัวอ่อนจะออกไปเผชิญโลกได้ ก็ต่อเมื่อ 


    ของเหลวในร่างกายลดน้อยลง จนลำตัวมีขนาดสมดุลกับปีกเท่านั้น
     
    จึงจะสามารถลอดออกจากช่องว่าง 
    ขนาดเล็กของรังไหมได้สำเร็จ และถ้าตัวอ่อนได้ผ่านการดิ้นรนจนถึงเวลานั้น 
     
    มันจึงจะเติบโตเป็นผีเสื้อที่พร้อมโบกบินจากรังได้อย่างอิสระโดยแท้ 

    การมีชีวิตอยู่โดยไม่ต้องผ่านอุปสรรคใด ๆ เลย จึงมีแต่จะทำให้เราพิการและไม่แข็งแรง 
     
    การดิ้นรนฝ่าฟันอุปสรรคต่างหาก 
                  
    ที่เป็นหัวใจสำคัญของการดำเนินชีวิต ซึ่งจะช่วยให้เรายืนหยัดอยู่ได้อย่างแข็งแกร่ง 
    เพราะอย่างนั้นจงภูมิใจกับการดิ้นรนในวันนี้เถอะ 

    ถ้าคุณหวังจะไปให้ถึงวันดี ๆ ของชีวิตที่สามารถโบยบินได้อย่างเสรี...